Coffee

 

خوابهای بی اندازه را

 و خمیازه های کشدار را

هرگز باور نمی کنم

من که تصویر چشمهایم را

در یک قهوه تلخ

کنار پنجره ای بارانی

فراموش کرده ام..

نا امنی هایم را

تنها به امان تو می سپارم

در این تلخی های بی امان..

شخم می زنند رویاهایم را

ولگردیهای فکرهای لاجوردی شب..

شاید هرگز دلم برای یک فنجان قهوه

تنگ نشود............

/ 0 نظر / 5 بازدید